Hoewel de Wet Toekomst Pensioenen inmiddels alweer drie jaar geleden in werking is getreden (op 1 juli 2023), is het werk aan een beter pensioen nog lang niet af. De Koepel Gepensioneerden zet zich met name in voor verbetering op twee punten. In de eerste plaats voor het nakomen van de belangrijkste belofte van de nieuwe wet (‘meer zicht op een koopkrachtig pensioen’). Maar ook voor meer zeggenschap voor gepensioneerden. Het is tenslotte (grotendeels zelfs) immers hun geld.
Op beide punten is voortgang te melden. En de Koepel heeft daarbij een belangrijke rol gespeeld. In de aanloop naar het pensioendebat van 10 september zijn pensioenwoordvoerders over beide onderwerpen aangeschreven en is met een aantal Kamerleden gesproken. Koepel Gepensioneerden vraagt aandacht voor koopkrachtig pensioen | Koepel Gepensioneerden
Dat leidde ertoe dat zowel koopkracht als zeggenschap in het debat aan de orde kwamen. Op dat laatste punt deed ‘pensioenminister’ Hans Vijlbrief de toezegging dat hij de Tweede Kamer in de eerste helft van 2027 zal informeren over zijn gedachten daarover. Wat de koopkrachtigheid van pensioenen betreft, beloofde hij voor het eind van het jaar inzicht te verschaffen in de manier waarop pensioenfondsen voor gepensioneerden beleggen. Ook daar had de Koepel eerder op aangedrongen nu pensioenfondsen naar haar mening ‘te voorzichtig’ zijn waardoor de kans op rendement voor gepensioneerden vermindert.
John Kerstens, voorzitter van de Koepel Gepensioneerden, toonde zich na dat debat voorzichtig optimistisch: ‘Het is een hele toer om de Kamer ervan te overtuigen dat de nieuwe wet er dan misschien al wel drie jaar is en er geen grote ongelukken zijn gebeurd, maar dat het werk nog lang niet af is. Juist op belangrijke onderwerpen als zeggenschap en koopkrachtigere pensioenen moet echt nog wel wat gebeuren. Het is steeds trekken en sleuren om de politiek daar stapjes in te laten zetten. Die stapjes zijn kleiner dan we willen, maar ze worden wel gezet. We blijven er dus bovenop zitten. Zo gaat er binnenkort een brief naar de minister waarin we onszelf uitnodigen om mee te denken over die zeggenschap. Dat we dan gelijk ons koopkrachtverhaal naar voren brengen, spreekt voor zich. Pluspunt wat dat laatste betreft, is dat inmiddels enkele Kamerleden beseffen dat op dat vlak echt wel wat extra’s nodig is.’ Artikel uit Nieuwsbrief 30.
Aan het eind van het debat werd door Corrie van Brenk, Kamerlid van 50+, een zogeheten ‘tweeminutendebat’ aangevraagd. Zo’n (kort) vervolgdebat geeft Kamerleden de mogelijkheid om moties in te dienen waarin de minister gevraagd wordt op een bepaald onderwerp actie te ondernemen. Van Brenk deed dat (in overleg met de Koepel Gepensioneerden) afgelopen donderdag over het onderwerp koopkracht. In de motie in kwestie spoorde ze de minister aan zelf de regie te nemen bij het nader uitwerken van eerder onderzochte (mede door de Koepel Gepensioneerden naar voren gebrachte) extra koopkrachtinstrumenten die pensioenfondsen beter in staat moeten stellen pensioenen te laten meegroeien met de inflatie en met dat uitwerken meer snelheid te maken dan hij aanvankelijk van plan was.
De minister liet in zijn reactie het oordeel van de motie zoals dat heet ‘aan de Kamer’. Dat is een signaal dat hij bereid is ‘m uit te voeren als er een Kamermeerderheid voor is bij de stemmingen volgende week.
John Kerstens: ‘Die motie gaat, zo weten we inmiddels, een meerderheid halen. En dat is mooi. We weten immers nu al dat pensioenfondsen die naar het nieuwe stelsel zijn overgestapt de komende jaren de pensioenen niet met de inflatie kunnen verhogen. Dat betekent dus koopkrachtverlies voor gepensioneerden. Dan kan de minister niet, zoals hij eerst van plan was, pas over een jaar of vijf eens kijken of er misschien iets moet gebeuren. Dat moet sneller. Deze motie helpt daarbij.’
Ook op het onderwerp zeggenschap is voortgang te melden. Kerstens: ‘Net als bij koopkracht hadden we ook hierover een voorbeeldmotie voor Kamerleden klaarliggen. Daarin vroegen we de minister ons te betrekken bij z’n nadenken over zoals dat heet de governance onder de nieuwe pensioenwet. Wij vinden dat logisch, want wij zijn degenen die destijds hebben gelobbyd om een en ander aan te passen en bovendien hebben we een van Vijlbriefs voorgangers, Van Hijum, daarna zo ver gekregen om zwart op wit te zetten dat daarbij met name ook naar de positie van gepensioneerden wordt gekeken. De motie daarover hoefde uiteindelijk niet te worden ingediend, omdat we inmiddels de toezegging van het ministerie op zak hebben dat het onderzoeksbureau dat nu op verzoek van de minister naar die zeggenschap gaat kijken ons gaat benaderen.’
