Brief naar De Nederlandsche Bank
Steeds vaker ontvangt de Koepel Gepensioneerden signalen over de wel erg dominante houding van De Nederlandsche Bank (DNB) in het kader van de overgang naar de nieuwe pensioenregeling. Van zijn lidverenigingen maar ook van bestuurders en externe adviseurs van pensioenfondsen, vertegenwoordigers van sociale partners (vakbonden en werkgevers) en medewerkers van uitvoeringsorganisaties. Signalen met een duidelijke rode draad: DNB legt haar uitleg van de nieuwe Pensioenwet dwingend op aan pensioenfondsen.
En dat is problematisch. Want daarmee wordt ingegrepen in de ruimte die pensioenfondsbesturen wettelijk hebben om, uiteraard binnen de kaders van de wet, eigen afwegingen te maken die passen bij de karakteristieken van het eigen fonds. Dat klemt te meer nu fondsen voor het zogenaamde ‘invaren’ de toestemming van DNB nodig hebben. Dat leidt ertoe, zeker wanneer er sprake is van tijdsdruk (en dat is bijna altijd het geval), dat fondsbesturen niet de gelegenheid hebben of zich onvoldoende vrij voelen voor een fundamentele discussie met DNB over gemaakte keuzes.
Voorzitter John Kerstens van de Koepel Gepensioneerden: ‘Pensioenfondsen voelen zich, geconfronteerd met de opstelling van DNB, gedwongen als eerste met hun ogen te knipperen. Men heeft toestemming nodig en kan zich geen uitstel veroorloven. Het is allemaal al complex genoeg. Bovendien wil geen enkel fonds en geen enkele fondsbestuurder een kruisje van DNB achter z’n naam. Onlangs werd ten overstaan van een van onze lidverenigingen zelfs letterlijk gezegd dat het fonds wel moest toegeven, omdat anders de geplande invaardatum in het gedrang kwam. Dat is niet ok. Daarmee wordt het “een stempeltje van DNB halen” belangrijker dan een zorgvuldige afweging. Ga maar na: pensioenfondsen en sociale partners zijn ervan overtuigd dat de door hen gemaakte keuzes leiden tot een van die eerste gevraagde evenwichtige belangenafweging. Als DNB daar vervolgens doorheen fietst door bijvoorbeeld een andere spreidingstermijn af te dwingen of het belang van het zogenaamde netto profijtbeginsel te verabsoluteren, heeft dat vaak verstrekkende gevolgen voor de uitkomst van bijvoorbeeld de verdeling van het vermogen bij invaren. Het kan niet zo zijn dat dat vervolgens zonder blikken of blozen ook evenwichtig wordt genoemd. Dan neem je jezelf als bestuurder of vertegenwoordiger van sociale partners niet serieus en DNB te serieus.’
Kerstens vervolgt: ‘Probleem is dat de mede uit de pensioenwereld zelf afkomstige signalen over de houding van DNB zo goed als altijd in een informele setting worden afgegeven; de pensioenwereld zelf voelt zich niet vrij om stevige kritiek te uiten. Men zit in een afhankelijkssituatie. Daarom hebben wij als Koepel Gepensioneerden die handschoen opgepakt. In het belang van deelnemers. En met name in het belang van gepensioneerden, want een andere rode draad in de opstelling van DNB is dat die elke keer opnieuw leidt tot een slechtere uitkomst voor gepensioneerden.’
Kerstens verwacht een serieuze reactie van DNB: ‘Men kent ons daar als een gedegen belangenbehartiger. Een club die niet zomaar wat roept vanaf de zijlijn. Die het zegt als iets goed is, maar de vinger op de zere plek legt als dat nodig is. Zoals nu.’
